DERSİM GERÇEĞİ..

CHP Tunceli Milletvekili Hüseyin Aygün, “Dersim katliamının sorumlusu devlet ve CHP’dir. Atatürk de bu olaylardan haberdardır. 1938 yılında Dersimde Türkiye Cumhuriyeti tarihinde en büyük kitle soykırımı yapılmıştır. Dersimde isyan dahi olmaz” Söylemine balıklama atlayan karşıdevrimciler, numaralı cumhuriyetçiler, liboşlar hemen saldırıya geçtiler.
Milletvekilinin bu söylemi daha önce olmasına karşın özellikle 10 Kasım Atatürk’ün ölüm gününde kamuoyuna açıklanması ayrıca düşündürücüdür.
Cumhuriyet kurulduğundan beri büyük önder Mustafa Kemal Atatürk’e ve devrimlerine her dönemde saldırılar olmuş ve gün geçtikçe artarak bu günlere gelinmiştir.
Bu güne kadar büyük öndere ve devrimlerine yapılan saldırılarda Atatürk’ün partisi CHP ve İsmet İnönü perde olarak kullanılmış, ancak Tunceli CHP milletvekili Hüseyin Aygün’ün talihsiz beyanları sonrasında Mustafa Kemal Atatürk’e doğrudan dil uzatılarak, asıl amaçlarını ve hedeflerini açıklamışlardır. 
Mustafa Kemal Atatürk dünya çapında ün yapmış bir devrimcidir. Emperyalistlere teslim bayrağı çekmiş ve imzaladığı Sevr anlaşması ile ülkenin bölünmesini kabullenmiş bir imparatorluğun bu teslimiyetini kabul etmeyerek halkı ile birlikte verdiği kurtuluş savaşını utku ile kazandıktan sonra, devraldığı bir enkazın külleri üzerine kurduğu laik Türkiye Cumhuriyetini “ilelebet” yaşatmak için hiçbir karşı devrim hareketine karşı kayıtsız kalmamıştır.
Dünyada örnekleri bulunan tüm devrimlerde, yerli yerine oturulana kadar devrim yasaları uygulanmıştır. O dönemleri sonraki yıllarda ve normal düzene geçiş sürecinde değerlendirmek yanlıştır. Bu yanlışlığı kabul etmeyenler ise kötü niyetlidir.
Örneğin;
1925 yılında şapka devrimi kabul edilirken, istemezükkkk naralarına karşı İstiklal mahkemelerinin görevlendirilmesini bu gün tartışmak abesle iştigaldir. (Boş ve gereksiz şeylerle uğraşmaktır.)
Dersimde bir isyan olmadığını söylemek gerçekleri gizlemektir.
Bombalamaya neden olan isyan olayı, araştırmacı yazar Sayın Erol MÜTERCİMLER’İN  “AYNADAKİ TARİH” Kitabında açıkça belirtilmiştir.
 “Dersim İsyanı, Osmanlı döneminde yurtluk ve ocaklık olarak özerk bir yönetime sahip olan aşiretlerin tek otoriteye bağlamaya karşı çıkışlarının sonuçlarından biridir denilebilir. Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulmasıyla özerkliğini kaybeden bölgedeki aşiretler, asker ve vergi yükümlülüklerine itiraz ederler. Yani bir vatandaşın yerine getirmesi zorunlu olan yükümlülüklerden kaçarlar. Bu da Devlet tarafından kabul edilemez bir eylemdir. S.263,”
“1935 yılına gelindiğinde Tunceli’de hala devlet otoritesi kurulamamış ve aşiret düzeni ve hukuku egemendi. Tunceli tarihi üzerinde araştırma yapan hemen tüm yazarların ortak yargısına göre, burada yüz yıllar boyunca hiç devlet otoritesi egemen olamadı. Cumhuriyet kurulduğunda da bu durumun devam etmesi için yoğun çapa harcandı. Ama bölgede yüzlerce yıldır egemen olan, yoksul halkı soyan ağa, bey, aşiret reisi hatta seyit unvanlı kişiler devletin otorite sağlama girişimlerine karşı çıktı. Bölgede devlet otoritesinin kurulabilmesi için yollar, köprüler, okullar yapılması gerekiyordu. Cumhuriyet yönetimi 1930 sonrası bu kurumları yapmak ve yaygınlaştırmak için çok uğraşmıştır. Ama bölgenin yüzyıllardır ekonomisine egemen olan aşiret unsurları buna direnmeye başlamıştır. Çünkü kendi otoriteleri kırılacaktı. İsyanlarda bu husus nedense bazılarında göz ardı edilir. S.264”
Sayın Mütercimler kitabında ayrıca, Naşit Hakkı Uluğ’un “Tunceli Medeniyete Açılıyor” adlı kitabından yaptığı alıntıda “Halka karşı gösterilen kurtarıcı alaka ve geçim yolları yaratan tedbirler, hükümet nüfuzunu her gün bir kat daha arttırıyor......... Dersim eşkıyalığının sonunun geldiğini, artık halkı bir köle gibi kullanamayacaklarını gören ağalar, son defa bir talih tecrübesi daha yapmak istediler. Halkı karakollar ve köprüler aleyhine tahrik ederek  bunları yıkmak istediler....... Ağaların tahrikine uyan Dersim’liler 21-22 Mart 1937 gecesi Kahmut köprüsünü yıktılar ve karakola tecavüze başladılar. S.265”
Bu gerçekler karşısında Hüseyin Aygün’ün isyan olmamıştır demesi de inkârdan öteye değer taşımamaktadır.
Dersimde onlarca aşiret bulunmasına karşın, İsyanı çıkaran Seyyid Rıza’ya katılanların (Haydaran, Demenan, Yusufan, Kureyşan) sayısı oldukça azdır. 
Dersim isyanı iki safhadadır.
Birinci safhası, 1937 yılı Mart ayında başlayan, 1937 yılı Eylül ayında bastırılıp elebaşları yakalanarak yargılanan ve Kasım ayında biten yargılamalar sonucunda 7 kişi idam edildiği safhadır.
 İkinci safha ise, 1938 yılında başlayan ve Eylül ayında bastırılan safhadır.
Ancak, şunu teslim etmek gerekir ki isyanı bastırma harekâtı, halka karşı orantısız güç kullanılarak birçok günahsız insanın hayatını kaybetmesine ve olayın çokça kişi tarafından katliam olarak nitelendirilmesine neden olmuş, isyanı bastırma operasyonuna katılanların bu basiretsizliği, devletin sırtında bir yük olarak kalmıştır.
İkinci isyan döneminde Başbakan Celal Bayar’dır. Genel Kurmay Başkanı Fevzi Çakmaktır.
Şu anda dersim isyanını bahane ederek yüce Atatürk’e dil uzatan sağcı ve karşıdevrimciler bu iki yetkiliyi de yere göğe kondurmuyorlar.
Amaç, Atatürk’ü ve onun devrimlerini yok etmektir.
Doğum ve ölüm tarihi olmadığı halde 17 Kasımda Sultan Abdülmecit’i anma, Sabiha Gökçen adının İstanbul’daki hava limanından kaldırılmasını isteme, Tunceli’ye tekrar Dersim adının verilmesini isteme bunun kanıtları değil mi?
Bütün kışkırtmalara karşın aydın Tunceli halkı her zaman laik Cumhuriyet ve Atatürk devrimleriyle barışık olmuştur.
Dersim olayını bahane ederek büyük öndere saldıranlar, rezaletlerinin son perdesini oynamaktadırlar.