"ŞEHİT EVİNDE YAPILMAMASI GEREKENLER"

"DİNG DONG"......

Bu iki kelime size neyi çağrıştırır bilemiyorum.Ama bana ilk çağrıştırdığı şey ilk görünüşte basit bir kapı zili....

İşte benim hayatımda ki büyük değişim böyle bir sesle başladı.."DİNG DONG"

Bir bayram sabahıydı.

Sabah erken saatlerde evimin içi DİNG DONG sesleriyle inledi.Şaşırdım,çünkü,eve sürekli giren çıkanlar dışında genelde güvenlik zil çalmadan kim geldiğini öncelikle telefonla bildirirdi.

Sonra içimi mutluluk kapladı.Galiba ATA bana sürpriz yapmak için komutanlarından izin aldı geldi diye düşündüm..

Ata'mı büyüten Melek hanım da öyle sandı ki,koşarak kapıyı açmaya gittiğini terlik seslerinden duydum.

Sonra bir sessizlik oldu..Melek hanım koşarak odama geldi..Boş gözlerle baktı ve bayıldı.Melek hanım misafirleri görünce ne olduğunu anlamıştı.

Koşarak kapıya gittim.Kapıda ki Askerleri ve sağlık görevlilerini görünce,işte o an anladım.O Albayın donuk gözleri aklımdan hiç çıkmıyor.

Sağlık görevlileri sağlığımla ilgili bir şeyler soruyorlardı.Duymadım bile onları,Tansiyonumu ölçtüler,sakinleştirici iğneyi hazırladılar..Hayır,yapmayacaksınız dedim...Yaptırmadım..Sadece dil altımı aldım.

Melek hanıma bakın dedim.Melek hanım baygın yatıyordu.Onu hemen ambulansa koyup götürdüler...

Bayram sabahı böyle bir acı olayla faciaya döndü..

Yıllardır ülkede bitmeyen,daha doğrusu bitirilmeyen PKK sorunu nedeni ile çok evde bu dram,bu acı yaşanmakta..Bu öyle bir acı ki,düştüğü ocağı kasıp kavurmakta..

Her şehit haberinden sonra Tüm TV'leri seyreder,gazeteleri dikkatle incelerim.
Tıpkı bende uygulanan prosedür gibi Bir ekip gelir şehit haberini verir,sağlık ekipleri aileye gereken müdahaleyi yapar.Ama ilk müdahale kesinlikle sakinleştirici iğne olur.Sonra sağlık ekibi kapıda 2-3 gün bekler.Astsubay kızlarımızda bir evlat şefkatiyle anneleri babaları,eşleri,evlatları teskin etmeye çalışırlar.Sonra genelde Babayı şehit evinin önüne çıkartırlar.Baba o sakinleştiricinin etkisiyle acısını idrak edemez ve başlar konuşmaya:

-Ağlamayacağım,dimdik ayaktayız.Bir oğlum daha var gerekirse onuda şehit veririm...VATAN SAĞOLSUN...

Sonra mahallede tüm binalara bayraklar asarlar.Mahalleli yavaş yavaş toplanmaya başlar.Aileye baş sağlığı diler.Ve başlanır sloganlar atılmaya..."ŞEHİTLER ÖLMEZ,VATAN BÖLÜNMEZ....."

Sonra bir görevli koşarak içeri girer...

Devlet büyüklerinin ziyaret edeceği söylenir.Ailenin dışında ki yakınları hemen salondan çıkartılır.İlaçla sersemletilen!!! yakınlara çeki düzen verilir...Hatta bazı hadsizler daha da ileri gider bir de şehit yakınına devlet büyüğü geldiğinde ne söylemesi gerektiğini bile anlatırlar.

Sonra kapının önüne simsiyah makam arabaları yanaşır.Kimi yalnız,kimi eşiyle gelmiştir.Baba bu misafirleri kapıda karşılamak zorundadır.Devlet büyüğü şöyle babaya sıkıca sarılır.Orada kısa nutuklar atar.Hele birde kameralar açıksa bu nutuk uzar gider.Salona geçilir.Devlet büyüğümüzün eşi hemen gider anaya,eşe sarılır.Ağlamayın der.Sizin çocuğunuz şehit oldu der.Şehidin çocuğu falanda varsa,hemen başı okşanır.Adı sorulur,kaça gittiği öğrenilir.Sonra sen üzülme,sen artık bu vatanın evladısın,bize emanetsin denir.Eline de bir oyuncak verilir,bir kenara konur.

Cenaze defin işlemi tamamlana na kadar,bu seremoni sürer gider...Şehit toprağa emanet edildikten kısa bir süre sonra aile artık acılarıyla yalnız kalmıştır..

İşte her şey de burada başlar...

İlaçların etkileriyle Vatan sağ olsun,diğer oğlumu da gerekirse şehit veririm diyen ana,baba,eş,evlat o acının içinde kavrulmaya başlarlar.

Artık onların hep yanında olacağını söyleyen,çocukların başını okşayan o devlet görevlileri yoktur.Mahalleli normal hayatına dönmüştür.Ama ilaçla ağlatılmayan aile artık içinden geldiği gibi ağlamaya başlamıştır...

Biliyorum ki;bir çoğunuz o acıyı yaşıyor ve anlıyorsunuz.Hatta bir çoğunuz bu acının yaşandığı evlere,acıya ortak olmak,aileye destek olmak adına koşup gidiyorsunuz...

Elbet onlar gibi bu acıyı yaşamanız beklenemez.Ama bir gün şehit evine giderseniz o aile için yapacağınız en iyi şey sadece onlara sarılıp içinizde ki acıyı onlara hissettirmenizdir.

Üzülmeyin,o şehit oldu,şehitler ölmez,bizde senin evlatlarınız,acınızı paylaşıyoruz,çocuklarınız artık bizlere emanet,vatan sağolsun gibi sizin iyiniyetli kurduğunuz bu cümleler,onları mutlu etmeyecek,aksine daha da acı verecektir.

Her ölüm acıdır,lakin genç yaşta,hiç uğruna,siyasi menfaatler için ölüme gönderilen bu vatan evlatlarının acısı tarif edilemez.Bu gençler savaşta şehit olmamıştır.Bu ana kuzuları hiç uğruna çapulcuya feda edilmişlerdir.

ŞEHİT AİLESİNE VERİLEN BİR SÖZ...

Bu yazıyı kaleme almaya başlayınca geçen sene hemen hemen bu günlerde tarafıma gönderilen faks'ı hatırladım.Arşivimden buldum.Kısa kısa mektuptan alıntılar yapacağım.

Bakın şehit babası neler söylüyor,

"Oğlum 2007 senesinde şehit oldu.Bir kızı vardı allah bağışlasın.Okul çağına geldi.Kayıt yaptırmak için okula gittim.Benden 225 TL kayıt parası istediler.Fakirim ödeyemem dedim.Bu şehit kızı dedim.Bana müdür dediki,biz bu paraları toplamazsak kışın kalorifer yanmaz, elektrik kesilir.Sen 200 TL ver dedi.Yoktu veremedim.Utanarak ayrıldım.Valiliğe gittim.Durumu anlattım.Biz seni hemen arayacağız dediler.2 gün bekledim aramadılar.Sonra oğlumun şehit olduğu gün evimi ziyaret eden il milletvekilinin verdiği kartvizit aklıma geldi.Onu aradım.Danışman diye biri açtı.Tamam vekilime haber vereceğim,seni arayacağız dedi.Allah için aynı gün aradılar.Müdürle konuştuk,kaydı yapacak okula git dediler.Okula gittim.Müdür bana bağırdı.Sen kim oluyorsun beni milletvekilline şikayet ediyorsun dedi.Bu devlet size şehit maaşı veriyor,bir de utanmadan bizi şikayet ediyorsun diye bağırdı.Çıktım oradan.Şimdi PTT ye geldim.Senin kartvizitin vardı bende,sıkışınca ara demiştin ya,hani seninde torunun şehit olmuştu ya,beni sen anlardın ya aradım ama sende yokmuşsun.Şimdi çala kalem faks çekiyorum sana,derdime çare ol diye..."

Bu faks tarafıma ulaştıktan hemen sonra,şehit babasıyla irtibata geçtik,şehit kızımıza eğitim bursu bağladık.Annesiyle beraber Ankara'ya taşıdık.Şimdi Ankara'da özel bir okulda,hak etmiş olduğu şekilde eğitimine devam etmekte.

Bu örneklerden o kadar çok var ki.Bunlar bizim bilebildiklerimiz.Ya bilemediklerimiz.Ya vatan uğruna şehit olan kuzuların,geride kalan kendi kuzuları...

O yüzden diyorum ki;Buna devlette,sizde,bende,sende,o da dahil bu ailelere yapamayacağınız sözleri vermeyin...Yapmamız gerekeni yapmak kaydıyla elbet..

Onların sizden beklediği tek bir şey var...Şehitlerinin sadece öldükleri gün değil,her zaman hatırlanmaları....

BIRAKIN ARTIK;ŞEHİTLER ÖLMEZ,VATAN BÖLÜNMEZ İRONİLERİNİ.....

ONLAR ASLANLAR GİBİ ÖLDÜLER..SİYASİLERDE EL ELE AKP'Sİ,CHP'Sİ,MHP'Sİ,BDP'Sİ HEPSİ VATANI BÖLMEYE ÇALIŞIYORLAR...

EĞER SEN GERÇEKTEN ŞEHİDİNE SAHİP ÇIKMAK İSTİYORSAN;ATATÜRK GİBİ DÜŞÜN,ÇÜNKÜ ÖYLE DÜŞÜNÜRSEN DOĞRU YOLU BULACAKSIN...