ŞEHİT EVİNDE BAYRAM

Bayramlar uzun yıllardır içimde farklı hüzünleri barındırır.Bu nedenle uzun yıllardır Bayramlarda kutlama yapmam.Elbette bunun benim için geçerli bir sebebi var.Ve bu sebebi dün verdiğimiz 3 şehitten sonra sizlerle de paylaşmak istedim.Çünkü tıpkı benim gibi yarın o şehit evlerindede hüzün,acı ve gözyaşı bir arada yaşanacak.


"Oğlum çok genç yaşta tıpkı benim gibi 19 yaşında bir evlilik yaptı.Yaşı küçük olduğu için ilk günlerde bu evliliği desteklemesemde sonrasında iyi-kötü-başarılı-başarısız her günlerinde oğlumun ve gelinimin yanında olmayı başardım.İlk torunum ATA yı kucağıma aldığımda 40 yaşındaydım.Onun doğduğu gün yaşadığım mutluluğu ancak dede olanlar bilebilir.ATA doğduktan 1 sene sonra KKTC deki TC elçiliğinden gece yarısı gelen telefon hayatımın dönüm noktasıydı.Ramazan bayramı Tatili için KKTC ye giden eşim,oğlum-gelinim ve torunum bir trafik kazası geçirmişlerdi.O dönem Adaya ulaşmak bu kadar kolay değildi.Çok zorluklarla ulaştım.Lefkoşa devlet hastanesine gittiğimde eşimin,Oğlumun,Gelinimin vefat haberlerini aldım.ATA'm yaşıyordu.Dünya o an benim için durdu,yaşanabilecek en kötü bayram diye düşündüm...Ölüm acıları ile büyüyen ben bu defa torunumu babasız,anasız,ninesiz o bildiğim acıyla büyütecektim.Çok zor,meşakatlı bir dönem başlıyordu.ATA hem arkadaşım,hem oğlum,hem torunum kısacası beni bu büyük üzüntülerde hayata bağlayan tek dayanaktı.Onunla hüzünlerle doluda olsa 22 yıl çok güzel günler geçirdik.Ta ki yine bir ramazan bayramının 2.günü sabahına kadar.
Bir Albay,1 teğmen,1 doktor evimin kapısını çalana kadar.Evet babasız-anasız tek başına büyüttüğüm ATA'm teröre yenik düşmüş şehit olmuştu..
22 yıl önce yaşanabilecek en kötü bayramı yaşadığıma inanan ben yıkılmış,kahrolmuş ve bitmiştim."


Bu yüzdendir Her bayramlarda içimi korkular kaplar.Bu yüzdendir bayramları hiç kutlamam.Bu yüzdendir bayramlarda çalan kapıyı,çalan telefonu açmam.Şimdi o şehit evlerini düşünüyorum.Onlara bayram artık hiç uğramayacak.O ananın,babanın,eşin,bebenin kalbindeki acı hiç dinmeyecek,O kor ateş hiç sönmeyecek.Ama dışarıda yaşam devam edecek.Ateş her zaman olduğu gibi yine düştüğü yeri yakacak.Sonra birileri çıkacak diyeceklerki "ŞEHİTLER ÖLMEZ,VATAN BÖLÜNMEZ";"ACINIZI PAYLAŞIYORUM"vs vs..Hiç kimse bana kızmasın,sakın ha bozulmasın"Şehitler ölüyor arkadaş;benin hem yetim,hem öksüz büyüttüğüm mehmedim ATA'm bu bayramda elimi öpüp harçlık almaya gelemeyecek ve hiç kimse benim acımı anlayamayacak, paylaşmayacak."
Ben şehidimi savaşta vermedim.Hiç uğruna Çapulcuya verdim Arkadaş.Ben hiç bir PKK lıyı PKK'ya sempati duyanı af etmiyorum,benim af etmediğimide devlet af edemez,siz af edemezsiniz.Bu nedenle Bana ne açılım söker,nede başka bir şey.O kan yerde kaldıkça,analar,bebeler ağlamaya devam ettikçe şehidimin kanını bu millete,devlete helal etmiyorum.."


Umarım bana hep acıyı yaşatan Bayramlar,siz ATATÜRKÇÜ kardeşlerime mutlulukları nasip eder.İyi Bayramlar